سفر ده روزه ی اربعین

آدم وقتی چند وقت نمی نویسه، انگار ننوشتن براش آسونتر از نوشتن می شه :) بعدم که میخواد بنویسه، نمی دونه تا کجا گفته و تا کجا نگفته ... خب ... تا جایی که یادم بیاد می نویسم ... پارسال، برادر کوچیکه - فکر کنم دیگه لازم نباشه بگم که من دوتا برادر دارم که هر دو ازم بزرگترن. منتها بین اینا، یکی از اون یکی بزرگتره و من بهشون می گم برادر کوچیکه و بزرگه- اولین سالی بود که سربازیش تموم شده بود و می تونست پاسپورت بگیره. پاسپورت گرفت که بریم برای اربعین، ولی کارش به یه مشکلی برخورد که نشد بریم. امین هم که ... اون موقع با هم ارتباط نداشتیم و با خواهر و برادرش و زن برادرش و بچه های برادرش - می نوشتم خانواده ی برادرش راحت تر نبودم؟ - رفتن. امسال، دیگه برادره و من پاسپورت داشتیم - منم همون پارسال به هوای اربعین گرفتم پاسپورتمو - ولی امین تاریخ پاسپورتش گذشته بود و وقت نمی شد بره درست کنه. اگر پاسپورت داشت چه بسا ما عاشورا هم می رفتیم کربلا، ولی خب چون نداشت، نرفتیم. امین اقدام کرد برای گرفتن گذرنامه. از اون ور برادرش، زن برادرش و بچه هاشون و خواهرش، بلیط گرفتن برای رفتن، بدون این که ما رو در نظر بگیرن